На поточку-м прала,
На вербочку-м клала,
Поможи ми, пане боже,
Що-м собі думала. (Двічі)

Я собі думала
Хлопця молодого,
А мене віддали
За діда старого. (Двічі)

Як ня віддавали,
Та так ми казали:
— Аби-сь, моя доню,
Діда честовала. (Двічі)

Я діда честую,
Честовати мушу.
— Поможи ми, пане боже,
Візьми з діда душу. (Двічі)

Візьми з д|да душу
Та й повісь на грушу,
Аби старим знати,
Як молоду брати. (Двічі)

На поточку-м прала,
На вербочку-м клала,
Поможи ми, пане боже,
Що-м собі думала. (Двічі)

Я собі думала
Хлопця молодого,
А мене оддали
За діда старого. (Двічі)

Єк ми оддавали,
То так ми казали:
«Аби-с, моя доню,
Діда честовала» (Двічі)

Я діда честую,
Честовати мушу,
Поможи ми, пане боже,
Вирви з діда душу. (Двічі)

Вирви з діда душу
Та й завісь на грушу,
Аби старим знати
Єк молоду брати. (Двічі)

На поточку-м прала,
На вербочку-м клала,
Поможи ми, пане боже,
Що-м собі думала. (Двічі)